| تبليغات | X |
به همین گونه شعر می نویسم
مدادم را در دستم مي گيرم
و مي نويسم باران.
ديگر پروانه و باد خود مي دانند پاييز است يا بهار
من تنها گاه گاهی خورشیدی از گوشه ی چشمم به جانب شان می فرستم
و اگر توفاني برخيزد و آب ها و برگ هاي سياه را با خود ببرد، با من نيست
به همان گونه كه اكنون گل سرخي بر يقه ي پيراهن تان روييده ست.
