اعتراض

 

اردک های خودم بود 

سرشان را بریدم

شما که به خوردن اردکم مشغولید

به چه اعتراض می کنید.

 

کفش های من است که به پا کرده اید

از تنگی کفشم چرا می نالید.

 

کلاه من است

              بر می دارید و سرتان می گذارید

از کلاه گشادی

که سرتان رفته چرا دلگیرید.

 

استکان من است

به شادی می نوشید،

فرصت دهید

ننوشید

با سرکشیدن شوکران نیست

سقراط می شوید.