شمس لنگرودی

دور از تو

shamselangeroodi — Tue, 15 May 2012 10:44:00 GMT

دور از تو

رودی کوچکم

قفل اسکله را می بوسم

توقع دریایی ندارم.

دور از تو

فواره ی بی قرارم

پرپر می زنم

که از آسمان تهی

به خانه ی اولم برگردم.

نظر شمس لنگرودی درباره ی کتاب (رویای این پاریسی دیوانه نوشته ی بهاءالدین مرشدی)

shamselangeroodi — Thu, 10 May 2012 01:41:00 GMT

اثری كه در جواني من از ژانرهاي منقلب‌كننده من بود و اكنون نيز پيگير آنم، مجموعه داستان «روياي اين پاريسي ديوانه» است. روياي اين پاريسي ديوانه عصياني عليه قوانين موجود داستان‌نويسي است و مرز باريكي كه اين داستان‌هاي كوتاه را از اثري غيرداستاني جدا مي‌كند، به ويژه داستان اول اين كتاب است كه توانايي «بهاءالدين مرشدي» نويسنده را نشان مي‌دهد. نثري دقيق و محكم و‌ برانگيزاننده و جاندار (در سراسر كتاب) و در همين داستان «پنج داستان از كتاب معجزه» نشان مي‌دهد كه او مي‌داند كه چه نمي‌خواهد، مي‌داند و نمي‌كند، نمي‌خواهد كه طبق رسوم بنويسد، مي‌خواهد نرم‌هاي موجود را بشكند. كساني كه عادت به خواندن آثار كلاسيك‌شده دارند بي‌ترديد از اين مجموعه راضي برنمي‌گردند اما من خواندن اين اثر را براي ديدن نوعي ديگر از داستان‌نويسي به خوانندگان جوان توصيه مي‌كنم. روياي اين پاريسي ديوانه ديدني است. ناشر اين كتاب نشر افكار است.

نشر افکار در نمایشگاه، شبستان، راهروی 21، غرفه 6

شعری تازه

shamselangeroodi — Tue, 01 May 2012 22:16:08 GMT

زخم بر زخم مي‌گذاری و نامش كوير مي‌شود
ميزبان عطش‌‌زده‌ای
كه نمكش طعام است
تفريحش
مسافر گم‌كرده راه.

از مجموعه منتشر نشده «كتاب كوير، كتاب دريا»

من و اين پرنده كوچك

shamselangeroodi — Sat, 28 Apr 2012 22:22:42 GMT

- مادر
بين من و اين پرنده كوچك
تو كدام شان را می خواهی.
- پيداست پسرم
گرسنه ايم و اين پرنده ببين چه آوازی می خواند.

شعری تازه

shamselangeroodi — Mon, 16 Apr 2012 23:12:00 GMT

سر بر زانوی كوير می گذارم
سوگندش می دهم بس كند
با اين همه آب
كه از آسمان مجروح می بارد
از گل و لای بی حاصل
سنگينم می كند.

(گفتگو با «محمد شمس لنگرودی»)

shamselangeroodi — Fri, 13 Apr 2012 23:29:15 GMT

همچنان بر ساده نویسی تاكید دارم

(گفتگو با «محمد شمس لنگرودی»)

به بهانه انتشار «شب، نقاب عمومی است»

پوریا سوری-شمس لنگرودی در ماه گذشته جدیدترین اشعارش را روانه بازار کتاب کرد. «شب نقاب عمومی است» که توسط نشر نگاه منتشر شده است در همان ماه گذشته به چاپ دوم رسید. استقبال از این اثر چون سایر آثار شاعر «باغبان جهنم» بیانگر آن است که مخاطب، شعر او را دوست می دارد و خواهان شعر خوب است، اگر شعر خوب باشد. آنچه در مجموعه اخیر شمس لنگرودی قابل توجه است فرم شعری مشخصی است که او در ارائه آثارش برگزیده که به نوعی حرکت دوربینی است که از زوایای گوناگون سوژه ای را هدف قرار می دهد. با شمس لنگرودی در خصوص «شب، نقاب عمومی است» در عصر 12 دی ماه به گفتگو نشستم از او کوتاه و مختصر درباره نقاب عمومی مورد اشاره اش پرسیدم.

شمس لنگرودی در آغاز سال 1391 این شعر را به مخاطبان خود در فیس بوک و وبلاگ اش تقدیم کرده است

shamselangeroodi — Thu, 22 Mar 2012 11:17:00 GMT

اين بره شيرين

اين بره شيرين
كه فروردين نام اوست
ديدم چگونه دو ماهی او را حمل می كنند
و بيرون خانه ما می گذارند
اين بره شيرين
كه دور دهانش نور رسته است
و مثل چراغ های دريائی
بع بع در گلويش برق می زند.

راه می رود
و فصل ها صف كشيده به دنبالش می دوند
اين بره
كه چشمانش سبز
كفلش سفيد
كف پايش قرمز است.

شيرهای دريائی
زمستان را دور می زنند
بر سر راهش می نشينند
و به رهگذران فندك می فروشند
يعد خانه هامان را می بينيم كه چقدر روشن می شوند
با دسته گلی كه هوا در جيب كتش می گذارد.

چقدر زخم بر زخم می نهاديم و ثمری نداشت
شب بايد می گذشت
انگار هيچ چراغی قادر به پايان بردن شب نيست
شب بايد می گذشت.

ما فقر را ديده ايم
سوار اتوبوسی مخفی
در خيابان ها می گشت
سم به صورت بچه ها می پاشيد
و النگوئی دستش بود
كه برق می زد
و سر آدم ها را می ربود.

دلداری مان بده سال نو!
ما فقر را ديده ايم
يخ در كف گرفته بر صورت ما می كشيد.

زرافه آفتاب!
كه تاريكی نامت را از يادت برده است
و گمان می كنی كه اسمت سنجاب است
و ميان علف دنبال غذا می گردی
خورشيدی تو!

با جوراب ناب طلائی كه دست خدائی بافته است
خورشيدی تو
و هزاران سال طول می كشد تا برگردی و صورت سنجابی را ببينی.

دلداری مان بده سال نو!
زير پلك اين بره پر از آسمان است
راه می رود
و تكه تكه هوا، برگ، سايه
در جاده فرو می ريزد
و كسی پيروز است
كه بلند می شود، راه می افتد، می بيند
و فروردين را به خانه خود می برد.

27/11/1389

جدایی نادر از سیمین

shamselangeroodi — Tue, 28 Feb 2012 15:05:00 GMT

تبريك به مردم

محمد شمس‌لنگرودي

منبع: روزنامه شرق

يك: ماركز نوشت وقتي داستان «مسخ» كافكا را شروع به خواندن كردم همان جمله اول وقتي گفت كه گره‌گوار سامسا صبح از خواب بيدار شد و ديد كه حشره شده است، فهميدم من هم مي‌توانم داستان بنويسم. درست عكسِ ديدن‌ بازي درخشان شهاب‌ حسيني در فيلم «جدايي نادر از سيمين» از همان آغاز بازي او در فيلم معلوم مي‌شود بازيگري كار هر كسي نيست. بازي او در اين فيلم به نظرم نقطه عطفي در بازيگري سينماي ايران است اما نفهميدم چه شد كه اينجا و آنجا خيلي صحبت از او نشد، همه بازي‌ها خوب بود اما بازي او چيز ديگري بود.
دو: همه دست‌اندركاران تئاتر و سينما اين جمله معروف «چخوف» را شنيده‌اند كه اگر تفنگي بر ديواري آويزان باشد حتما بايد جايي شليك شود و فقط براي قشنگي و صحنه‌آرايي نيست. اما همه الزاما به اين سخن وفادار نمي‌مانند (دشوار است كه وفادار بمانند) از اين نظر فيلمنامه «جدايي نادر از سيمين» شاهكار است. ايجاز محض، هيچ چيز اضافي ندارد. سكانس‌هايي در جاهايي مي‌آيد كه گمان مي‌رود اين ديگر اضافي است اما لزوم اجتناب‌ناپذيرش جاي ديگر آشكار مي‌شود. فيلمنامه «جدايي نادر از سيمين» نمونه كم‌نظير فيلمنامه‌نويسي در ايران است.
سه: هنر نتيجه نقص است، عكس‌العملي است نسبت به نتيجه‌اي. بنابراين طبيعي است كه از درد و رنج و فقدان و مصايب صحبت كند اما طبيعي نيست كه اين همه را طبيعي بداند. هنر مي‌تواند اعتراضي آشكار يا پنهان نسبت به همين بلايا باشد و چنين هنري است كه مخاطب عام مي‌يابد.
علت نفوذ «جدايي نادر از سيمين» در ميان اهل فن، به سبب تلاش‌هاي والاي هنري و در مخاطب عام به سبب همين سمت‌گيري تقابلي است.
چهار: افتخار، افتخار ملي است. جايزه‌اي كه نصيب اصغر فرهادي شده و او آن را به مردم ايران تقديم كرده است، تبريك به او و به مردم ايران.

در مرگ شيمبورسكا

shamselangeroodi — Fri, 03 Feb 2012 19:51:06 GMT

شمس لنگرودي:
شيمبورسكا از معدود شاعران شايسته‌ي نوبل بود

منبع: ایسنا

محمد شمس لنگرودي معتقد است، شيمبورسكا از معدود شاعراني بود كه شعرهايش شايستگي معرفي به جهان و برنده‌ي نوبل ادبيات شدن را داشت.

اين شاعر در پي درگذشت ويسلاوا شيمبورسكا ـ شاعر لهستاني ـ در گفت‌و‌گو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، عنوان كرد: در سال 1996 كه شيمبورسكا برنده‌ي نوبل ادبيات شد، مارك اسموژنسكي، محقق برجسته‌ي لهستاني، كه آن روزها در ايران به سر مي‌برد، شعرهايي از اين شاعر مطرح لهستاني را به فارسي ترجمه كرد. آن روزها فرصت خوبي بود كه از اسموژنسكي درباره‌ي كيفيت شعر شيمبورسكا سؤال كنم.

او در ادامه افزود: اسموژنسكي مي‌گفت، شيمبورسكا دو گونه شعر دارد؛ شعرهايي كه مخاطب عام كم‌تر با آن‌ها سروكار دارد و از طرفي، سروده‌هاي ديگري كه با توجه به دقايق شعري سروده شده است و مورد توجه مخاطب عام نيز قرار مي‌گيرد.

شمس لنگرودي گفت: اهميت برجسته‌ي شعر شيمبورسكا، طنز رندانه‌ي او بود كه با جابه‌جايي اشياي روزمره و باورداشت‌ها اتفاق مي‌افتاد.

اين شاعر تأكيد كرد: طنزهاي شيمبورسكا عمدتا رويكرد فلسفي دارد و اين طنزها در اهميت دادن به زندگي است. در طنزهايي هم كه درباره‌ي مرگ دارد، آن را دست مي‌اندازد. من كم‌تر شاعري را ديده‌ام كه شعرش به ظاهر اين‌قدر عاميانه و در عين حال اين‌قدر دقيق باشد. اين‌ها در ترجمه‌هاي شعرهاي او هم مشهود است؛ اما آن گفت‌و‌گو با اسموژنسكي اين مسأله را برايم مسلم كرد.

از کتاب نت هایی برای بلبل چوبی

shamselangeroodi — Fri, 20 Jan 2012 12:56:51 GMT

دستچين ميوه هاي ازل تا ابد

اسكله اي طلا

دستنبويه ي ايزدان است

آفتاب

- چنين مي گفتند -

اما

آن چه كه من مي بينم

نارنجي چليده است

كه از كف كودكي خواب آلود

به دره ي آسمان افتاده است،

لكّ درشت خون است

كه كاهل و خونابه وار

بر جليقه ي آسمان

نشت مي كند.

بازار نقره فروشي است ماه

- چنين مي گفتند -

تشت مُرصّع ايزدان است

كه روز ششم

فراموش اش كردند.

اما

آن چه كه من مي بينم

سمساري ورشكسته اي مجنون است

سكّه نقره اي از رواج افتاده

ظرف ملاميني نشسته

در پاشويه ي آسمان

صابون كف آلودي بي مصرف...

آخر

به چه كار من مي آيند

آفتاب و ماه

وقتي تو نباشي

كومه هاي پوك گل آلود برف اند

و دو سوختگي بر كاغذ

به آتش سيگار.

دو زخم كهنه بر دو گونه ي آسمان است

آفتاب و ماه

وقتي تو نباشي.